Menu Zamknij

†Ecnomiohyla rabborum

Kochacie stworzonka, co wyglądają jak kreskówkowi bohaterowie Disney Channel, oto więc super rzekotka ze środkowej części Panamy, z wielgachnymi łapkami, wielgachnymi oczami i wielgachnym sercem.

Żyjąc pomiędzy szczytami drzew i zjadając owady, nasz płaz jako ucieczkę wykorzystywał lot ślizgowy, w czym wspomagały go wspomniane już, wielkie kończyny. Starał się jednak mimo wszystko nie uciekać; a szczególnie już unikali tego panowie.

Otóż Ecnomiohyla rabborum to jeden z gatunków z tytułem Tata Roku. To samiec odszukiwał zagłębienia w gałęziach i pniach drzew, czekając, aż wypełnią się wodą. Właśnie do nich przywoływał samice, które składały jaja i zostawiały je do opieki. Jaja wkrótce zamieniały się w kijanki – uwięzione jednak w owym wodnym zagłębieniu. Zasoby pokarmowe w czymś takim nie były imponujące, ale spokojnie, tata przychodził z pomocą! Samce tego gatunku Ecnomiohyla w ciągu dni zanurzały się w basenikach swoich dzieci i pozwalały PODJADAĆ SIEBIE. Choć ciężko w to uwierzyć, kijanki naprawdę zeskubywały drobne kawałki skóry z pleców taty i rosły jak na drożdżach. Przepiękne poświęcenie, prawda?

Dzisiaj ostatni dzień roku i z pewnością zauważyliście, że tekst jest odrobinkę dziwnie brzmiący, choć może nie do końca jesteście pewni, dlaczego. Wynika to z form czasowników – inaczej niż zawsze, występują one w formach przeszłych. Ten wybór nie jest jednak przypadkowy. Ciężko bowiem opisywać w czasie teraźniejszym gatunek, który wyginął.

Ecnomiohyla rabborum, chociaż odkryty został w 2005 roku, 26 września 2016 roku zniknął* z powierzchni Ziemi. Właśnie wtedy straciliśmy ostatni znany okaz gatunku, osobnika imieniem Toughie zamieszkującego zoo w Atlancie. Cała lokalna populacja w Panamie najprawdopodobniej stała się ofiarą chytridiomikozy, niesamowicie zabójczej choroby grzybiczej u płazów. Chytridiomikoza rozwija się na skórze tych zwierząt, jeśli ich system odpornościowy jest w jakiś sposób osłabiony. W połączeniu z utratą siedlisk, zmianami klimatu i zanieczyszczeniami środowiska, chytridiomikoza jest główną przyczyną spadku liczebności gatunków płazów.

Płazy to jednak nie wszystko. Zgodnie z danymi IUCN, Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody, w tej dekadzie straciliśmy ponad 450 gatunków, w tym ponad 150 gatunków ptaków i 77 gatunków ssaków.

Odrobinę przepraszam was więc za ten przygnębiający post. Mam tylko nadzieję, że następne 10 lat będzie dla natury znacznie lepsze.

Autor: Brian Gratwicke

*najprawdopodobniej, wciąż znajduje się w kategorii Krytycznie zagrożony; nie odnotowano jednak żadnych osobników od 2007 roku.

Opublikowany wPłazy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *